Op de fiets naar…..

Even geen wandelingen de afgelopen dagen. De combinatie van warmte en wandelen blijkt toch niet echt mijn beste vriend. Dus vrijdag maar eens de fiets gepakt. Zonder strak plan, al speelde stiekem wel de gedachte door mijn hoofd: als het lekker gaat, even kijken waar Zummerbühne dit jaar haar tenten heeft opgeslagen.

Om negen uur stap ik op de fiets. Volgens weervrouw Harma zou het allemaal wel meevallen: niet al te warm en misschien een enkel buitje. Nou… over dat eerste kun je discussiëren. Het was al behoorlijk warm. Gelukkig stond er tussen de velden richting Nieuwolda een lekker briesje en voelde het ineens een stuk aangenamer. Met af en toe een fotostop – want je weet nooit waar je weer iets moois tegenkomt – schoten de kilometers ongemerkt voorbij.

Via Nieuwolda zakten we af naar Midwolda en Oostwold. En ja hoor, naast het vliegveld stak de locatie van Zummerbühne al trots boven een prachtig graanveld uit. Dat belooft weer een mooi decor te worden.

Daarna ging de tocht verder langs het Oldambtmeer. Even geen eindeloze graanvelden, maar luxe villa’s, glinsterend water en de Pieter Smitbrug richting Scheemda. De lucht werd ondertussen wat grijzer, maar ach… een paar wolken maken een fietstocht juist gezellig, toch?

Via het fietspad langs het Winschoterdiep reden we richting Zuidbroek. Vlak voor het viaduct van de N33 vielen de eerste spetters. Zo’n buitje waarvan je denkt: “Dat waait wel over.” Een regenponcho aantrekken voor drie druppels? Echt niet.

Dat bleek achteraf een iets te optimistische inschatting.

Via de Gouden Driehoek reden we Zuidbroek binnen en precies daar besloot de lucht zich volledig leeg te gooien. Geen miezerregen, maar een stortbui waar zelfs de eenden waarschijnlijk van dachten: nou, nou…

Stoppen had geen enkele zin meer. Dus gewoon doorfietsen. Zo vertrek je ‘s morgens zwetend van de warmte en kom je nog geen paar uur later tot op de draad toe doorweekt weer thuis.

Eigenlijk best efficiënt. Douchen was niet eens meer nodig.

/