7000 bomen, geurende winden en complete gesprekken in de slaap. Nee, ik heb het niet over een boswandeling in de herfst, maar over mijn buurman voor één nacht in het ziekenhuis.
Man, man, wat een belevenis! Die 7000 bomen werden niet alleen omgezaagd, volgens mij werd er ook nog een complete houtzagerij bij geleverd. En tussen het zagen door ontsnapten er regelmatig geuren waarvan je spontaan je neusgaten op de spaarstand wilde zetten.
Alsof dat nog niet genoeg was, voerde meneer ook nog hele gesprekken in zijn slaap. Ik heb geen idee met wie, maar hij had in ieder geval genoeg te bespreken. En dat allemaal terwijl ik daar lag te proberen een beetje nachtrust bij elkaar te sprokkelen.
Ik heb de hele nacht liggen luisteren naar een combinatie van een bos dat gekapt werd, een gaslek dat niet gemeld was en een man die midden in de nacht zijn sociale leven bijhield.
En toen moest ik ineens denken: je zult maar samenwonen met zo’n exemplaar! Iedere nacht naast een snurkende, winden latende slaapprater. Dan kun je toch net zo goed een camping naast een spoorwegovergang beginnen?
Ik ben na één nacht al toe aan een eigen slaapkamer, een geluidsdichte muur en een gasmasker.
Maar goed, het was maar één nacht. Mijn buurman heeft er vermoedelijk heerlijk doorheen geslapen.
En ik? Ik heb in ieder geval weer een verhaal voor thuis. Als ik ooit nog eens ga samenwonen, komt er eerst een proefnacht. Met een geluidsmeter, een luchtkwaliteitsmeting en een contract waarin staat dat bomen kappen uitsluitend overdag is toegestaan.
Je kunt tenslotte niet voorzichtig genoeg zijn!
Maria vol humor over een nacht in het ziekenhuis. Ik heb er van genoten!!