Soms heb je van die weekenden waarop je de Mount Everest beklimt. En soms heb je een weekend zoals dit. Eentje waarin je je eerst niet helemaal lekker voelt, vervolgens spijkers van de oprit raapt, tussendoor geniet van een paar nieuwe theezakjes voor de verzameling en eindigt met een goed boek. Het leven kan wonderlijk veelzijdig zijn.
Het mooiste? Geen enkele verplichting. Geen agenda die roept, geen afspraken waar je op tijd moet zijn. Gewoon uitslapen, een kop thee zetten, nog een kop thee zetten (je moet die theezakjes tenslotte wel testen) en lezen. Af en toe even naar buiten om te controleren of er niet weer ergens een verdwaalde spijker op de oprit ligt. Je weet maar nooit.
En nee, dit keer geen lang verhaal. Dat komt binnenkort wel weer. Ik ben namelijk bezig in een indrukwekkend boek dat zich tijdens de Tweede Wereldoorlog hier in de regio afspeelde. Zo’n boek waarbij je af en toe even stopt met lezen om alles op je in te laten werken.
Maar nu zit ik met een luxeprobleem. Zal ik daar straks over schrijven? Of zal ik het gewoon hebben over die leuke theezakjes die de afgelopen week mijn kant op kwamen? Dat is ook wereldgeschiedenis… al is het dan vooral in mijn theekast.
Ach, misschien is dat wel de perfecte afwisseling. De ene keer een verhaal dat je stil maakt, de andere keer een verhaal over een vrolijk stukje papier met een touwtje eraan. Dat houdt het leven én de website mooi in balans.
Wat heerlijk zo`n lege agenda.
De komende tijd zal ik mijn agenda in het weekend veel vaker schoonhouden. Je moet keuzes maken en gezondheid gaat voor.