De nacht van 19 op 20 juni zal in Zuidbroek niet snel worden vergeten. Wat begon als een warme zomeravond veranderde in een paar uur tijd in een natuurgeweld dat zijn sporen door het hele dorp trok. De wind gierde door de straten, bliksem verlichtte de hemel en zware regen geselde huizen, schuren en tuinen. Vooral Zuidbroek werd hard geraakt door omgevallen bomen, afgewaaide takken en beschadigde woningen.
Toen de ochtend aanbrak, kwam de omvang van de schade pas echt aan het licht. Straten lagen bezaaid met bladeren en takken. Hier en daar waren bomen op auto’s, schuren en zelfs woningen terechtgekomen. Bewoners stonden verbaasd en soms geëmotioneerd naar de ravage te kijken. Velen hadden een onrustige nacht achter de rug en waren opgelucht dat het ergste voorbij was.
Al vroeg waren brandweer, gemeente, aannemers en vrijwilligers in touw. Kettingzagen klonken door het dorp terwijl wegen werden vrijgemaakt en gevaarlijke situaties werden aangepakt. Overal zag je mensen elkaar helpen. De ene buurman ruimde takken op bij de ander, terwijl verderop koffie werd geschonken aan hulpverleners die al uren onderweg waren.7
In de dagen daarna werd duidelijk hoe groot de impact was geweest. Sommige bewoners moesten wachten op herstel van hun dak, anderen op het verwijderen van beschadigde bomen. Toch overheerste niet de schade, maar de saamhorigheid. Zuidbroek liet zien waar een dorp groot in kan zijn: elkaar helpen wanneer het nodig is.
Nu, enkele dagen later, zijn de straten opgeruimd, het verkeer rijdt weer en het dagelijkse leven heeft zijn ritme teruggevonden. Maar vele bomen missen hun top, rijen bomen zijn gehalveerd en de verhalen over die onstuimige juninacht zullen nog lang worden verteld. Niet alleen vanwege de kracht van de storm, maar vooral vanwege de kracht van de mensen die er samen doorheen kwamen.
Foto Botjesweg, waar gevallen bomen ook grote gaten in het wegdek hebben gemaakt.
Dat was schrikken de volgende ochtend. Wat een ravage. Ik had gelukkig geen schade. Ik leef met de mensen mee, die dat wel hebben.