Al een aantal avonden ben ik weer betrokken geweest bij de muziek-theatervoorstelling Gronieken. Totaal anders dan het afgelopen jaar. Zowel de voorstelling als de locatie. Over de locatie kan ik kort zijn, vreselijk. Het is een verlaten camping, die plaats moet maken voor uitbreiding van de wijk Meerstad, onderdeel van de stad Groningen.
De camping moest daarvoor verdwijnen maar is nu een mooi gebied met veel groen en oude bomen. Niets mis mee, daarachter ligt een grote zandvlakte van opgespoten zand die uit de reeds aangelegde waterpartijen komt.
Het is ontzettend ver lopen om daadwerkelijk op de tribunes te komen, wat ik zelf niet heel klantvriendelijk vindt maar het minste is het na afloop van je dienst weer teruglopen naar de auto’s. Zeer vrouwonvriendelijk en te ver.
Staat tegenover dat de voorstelling wel leuk is, misschien iets minder leuk als het afgelopen jaar maar de muziek maakt veel goed wanneer het verhaal wat langdradig is. Maar ik heb niets met goden ed vandaar dat het mij misschien iets minder aanspreekt. Ik zelf zie liever iets wat echt historisch is of zoals de eerste voorstelling in 2022, actueel met een flinke dosis humor.
Maar ik kan dit allemaal wel vinden, het is wel bijna elke avond uitverkocht en de reacties zijn over het algemeen ook goed. Dus wie ben ik dan om te mopperen over de het onveilige lopen van de medewerkers en ach meestal lopen we ook wel in een groep terug.
De foto’s die hier bij deze blog staan zijn van de Groningse goden. Hoofdrolspeler Marcel Hensema als god Gronos hebben we hier op de site wel al een aantal keren voorbij zien komen. Foto’s zijn door mij gemaakt met mijn Samsung smartphone van een aantal leuke doeken die op het horecaplein hangen.
