Afgelopen maand werden we in Nederland opgeschrikt door een aantal incidenten waarbij een aantal vrouwen om het leven kwam. Soms door een ex-partner maar ook zomaar door een willekeurig iemand. Naar aanleiding hiervan stond er zaterdag 30 augustus een groot artikel van meerdere pagina’s in het Dagblad van het Noorden. Een vijftiental vrouwen gaven aan wat zij hadden meegemaakt en als ongewenst. De een was betast, de andere allerlei opmerking en zelfs door familieleden. De een was 6 toen het zich afspeelde en de ander 61 en alles wat daar tussen zit. Het gemeenschappelijke was dat ze het allemaal meerdere keren hadden meegemaakt. En dat zet je dan aan het denken naar je eigen ervaringen en dat van vriendinnen. Want ook ik heb het meegemaakt en heeft me wel gevormd tot de persoon die ik nu ben. Het meest schrijnende geval betrof niet mezelf maar een kennis die me vertelde dat haar familielid iets had gezegd of gedaan, dit in de doofpot is gestopt en zelf haar ouders niet op de hoogte zijn gesteld. Nou ik weet dan heel zeker, dat dit bij mij thuis nooit zo zou gebeurd zijn. Ik had het zeker weten verteld en de familielid had nooit en te nimmer meer in huis mogen komen.
Maar nu kom ik terug op mezelf, als puber kenden we dit probleem niet, het enige wat we kenden was het nafluiten door bouwvakkers en de mannen van de scheepswerf tegenover mijn ouderlijk huis. Maar dat was eigenlijk alleen maar leuk. Nee ik was ouder toen ik voor het eerst te maken kreeg met iets was zeer ongewenst was. Ik het vrouwtje van het platteland was net 40 geworden en sinds enige maanden gescheiden. Ik werkte in de stad Groningen bij een energieleverancier en was tegen een uur of vier onderweg naar huis. Klaarlichte dag en ergens tussen Groningen en Hoogezand kwam er een zilverkleurige auto naast me rijden en de bestuurder wees aantal keren naar mijn deur. Shit had ik iets tussen de deur zitten? Bij een grote parkeerplaats met benzinestation maar snel de weg af en kijken wat er aan de hand was. Zag wel dat de auto er ook afging en achter mij ging staan.
Keurig gekleede man van middelbare leeftijd, schatting tussen de 50 en 60 stapt uit en ik draai mijn raampje open. Zegt ie doodleuk, “Dag lekker wijffie, kunnen we het even gezellig maken?”. Nou mijn reactie was zeer kort en bondig. Val hardstikke dood en zoek een van je eigen leeftijd. Starten wegwezen.
Paar jaar later, ik zal zo rond de 42/43 zijn geweest. Met vrienden een avondje op de fiets richting het Zuidlaardermeer. In alle kroegen en restaurants rondom het meer is livemuziek en we gaan van de een naar de ander. Merendeel van de mensen die mee zijn ken ik allemaal. Maar tijdens zo’n avondje sta je ook wel eens met iemand anders te praten en ben je even niet in de nabijheid van vrienden. Alleen staat er bij het groepje een man die de nieuwe partner is van een oud-collega. Blijkbaar kickt deze persoon op alleenstaande dames want hij kan even niet van me afblijven. Ik heb me opgedraaid, terug naar de vrienden gelopen maar de lol was er gelijk af. Heb er verder niet overgesproken maar ben nooit weer met deze vriendengroep op stap geweest. Laat mij maar met een kleine groep gaan waarvan ik iedereen ken.
Ondertussen zijn we jaren verder en is een feestweek in ons dorp. Nou ben ik al helemaal geen liefhebber van deze feestweek. Het gaat teveel om bier en de muziek is bijna altijd waardeloos. Derderangs artiesten die veelal uit de regiokomen. Maar wanneer je dan ook nog eens ongewenst wordt betast door een ventje van hooguit 25 jaar dan is er helemaal geen lol meer aan. Ben er nog een paar keer geweest maar ondertussen al jaren niet meer geweest.
En dan hebben we te maken met een locatie waar ik regelmatig kom en wat midden tussen de bosjes ligt en zo goed als donker. Je zegt er wat van dat dit vrouwonvriendelijk is, je spreekt erover met andere vrouwen die daar ook zijn en allemaal hetzelfde zeggen. Vreselijke locatie waar niet over na is gedacht. Je geeft het aan bij de directie, allemaal mannen en wat doen ze ermee? Niets totaal niets. Ondertussen gaan wij altijd richting de auto met meerdere dames tegelijk en soms met een van de mannen die we kennen en ook naar hun auto lopen.
Wat ik in alle gevallen nog als aanvulling wil geven, het waren stuk voor stuk Hollandse kaaskop mannen.
