De Corona-test

Ja hoor, ook ik moest er een geloven. Een corona-test. Niet omdat ik klachten heb of in contact ben geweest met iemand die besmet is of was. Nee puur preventief omdat ik de afgelopen week dus wel met meer dan 1000 anderen in een ruimte ben geweest tijdens de verkiezingen. Het merendeel liep op voldoende afstand langs ons, er waren mondkapjes, schermen en er was heel veel ruimte. Maar toch leek het me nu beter om me te laten testen.

Sinds afgelopen week kan dat redelijk dicht bij mijn woonplaats, 10 minuten rijden en ik ben in Hoogezand. Ergens op een industrieterrein is een leegstand pand gevonden die nu dienst doet als testlocatie. Prima te bereiken. Voor mij een iets onbekender gedeelte van Hoogezand, dus even goed kijken. Nou dat hoeft dus niet, er staat reeds een verkeersregelaar op straat die mij de wegwijst naar de Parkeerplaats. Zelfs daar staat er nog eentje die mij naar een lege plek wijst. Wat een service.

Binnen word ik opgewacht door iemand, hij vraagt of ik alles bij de hand heb en mijn 3 laatste cijfers van mijn ID nummer wil onthouden. Even kijken want dat weet ik dus echt niet. Daarna kan ik gelijk doorlopen naar kamer 1.
Wederom een jong stel wat mij enige vragen stelt en dan is het zover.

Hoofd achterover en ja hoor daar gaat het beruchte staafje mijn keel in. Gevoel van kokhalzen maar voordat je dit bedenkt is het al voorbij. Maar dan komt het meest gekke, zelfde staafje gaat mijn neus nog even in. Komt ie er nu echt aan de bovenkant weer uit? Pijnlijk? Nee hoor, gewoon vervelend. Voor ik het weet sta ik weer buiten op straat.

Nu maximaal 48 uur wachten op de uitslag. Amper 5 uur later krijg ik al een telefoontje en kan men mij vertellen wat ik eigenlijk ook gewoon verwacht. Ik ben negatief, dus een positief antwoord.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

12 − twee =