Het normale leventje begint weer

Maandag morgen, iets na 6 uur in de morgen, ja hoor daar gaat ie al. Mijn wekker!!!! Na 3 heerlijke weken vakantie moet er nu weer gewerkt worden en wat ik zo her en der hoor, gaat het ook gelijk volop, want we gaan verhuizen. Van een lawaai zaal waar ik soms niet goed van wordt gaan we nu naar de oude drukhal. Daar waar in het verleden de krant werd gedrukt, dat we nu de thuisbasis van Dagblad van het Noorden en een aantal ondersteunende diensten die ook voor de andere titels van NDC werken. 2 hoog, met open verdiepingen, klimaatbeheersing maar geen raam die open kan. En hoe zit het met het lawaai? We zullen zien, niet eerder commentaar leveren dan wanneer je er enige tijd zit en een oordeel kan geven.

Maar  vakantie wat was je ondanks een slecht begin met bezoeken aan het nieuwe OZG toch ontzettend mooi. Even helemaal geen verplichtingen. Niets moest en de eerste week ben ik amper de deur uit geweest. Nu even tijd om mijn keuken een remake te geven. Ondertussen voor de afwisseling ook mijn theekamer leegmaken aangezien daar een nieuw bureau geplaatst moet worden. Heerlijk genieten van de rust en de vrijheid dat ik even afstand kan nemen van bepaalde zaken.  De tweede week werd wel iets drukker, zoals jullie al eerder lazen was het tijd om eens naar Bremen te gaan, kwam het nieuwe bureau zodat ik meer werk ruimte heb om theezakjes te sorteren, ging ik samen met Inge lunchen en bijkletsen, genieten van een koetsentocht door mijn dorp en misschien wel het allermooiste, het was de avond van Pura Vida.

 

 

Ach en voor je het week breekt dan de laatste week al weer aan, een week waarin toch ook al weer wat verplichtingen op mijn pad komen. Want er moet geshopt worden voor kleding, er komen wat leuke feestjes aan,  tijd voor nieuwe schoenen, maar je ziet ook al hele leuke laarzen, dus ook die zijn gekocht.  Boodschappen doen we nog 1x aan de andere kant van de grens, kost me vaak te veel tijd maar nu kan het gewoon. En ondertussen worden er hier vele theezakjes in de mappen gestopt, ruil ik via de mail nog met een aantal mensen en geniet ik optimaal van deze dagen.
Is er dan helemaal niets wat minder leuk was? Ja zeker wel.  Mensen zien die mij niet wensen te zien en tot schrik van derden hun hoofd naar beneden doen wanneer ze mij zien staan of de onzekerheid in mijn ziek zijn. Ga ik dit wel reden om straks 2 hoog te zitten en mijn evenwicht me in de steek laat?

 

 

Please follow and like us:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

twintig − 1 =