Zuidbroek wat ben je mooi

De toekomst is nog steeds donker, her en der wil de zon wel doorbreken maar echte duidelijkheid is er nog niet en ondertussen vreet dit energie.  Mijn vrije vrijdag zal ik kwijt zijn mocht ik kunnen blijven maar daarvoor in de plaats komt dan een vrije donderdag in de even weken. En gisteren was het dus zover, ik was vrij en het kon natuurlijk niet beter. Iets na 9 uur zat ik al op de fiets richting de Asperge boerderij van Meinardi.  Wat was het heerlijk om te fietsen, zonnetje die het al lekker op temperatuur bracht, heerlijk windje en fietsen maar.  Wanneer de asperges, aardbeien en eieren in de tas zitten, komt de vraag, gewoon via een van de mooiste straten van Zuidbroek terug fietsen? Of zal ik via t’Veen gaan?

Aangezien de zon heerlijk schijnt, de lucht strak blauw, neem ik mijn Iphone in de hand en probeer de prachtige omgeving toch maar eens op de foto te zetten. De mooie Groninger boerderijen (de grootste droom om ooit in een van deze prachtige boerderijen mijn eigen theeschenkerij te beginnen), de kruiskerk die weer wegduikt in het groen, van der Valk zoals altijd druk en in de Eurohal zijn ze druk aan het opbouwen van de occasionshow (heb maar niet gekeken Gert of je er ook was, zit ik straks ook nog aan een nieuwe auto vast) of van het blauwe water van Botjes Zandgat waar om half 11 dus de eerste zonaanbidster lag. Door het heldere weer ligt het Slochterbos dichterbij dan ooit. Ach ik zou nog zoveel meer foto’s kunnen maken van mijn dorp. Is de noordkant van het dorp de mooiste? Of toch richting het Zuiden met zijn langgerekt Muntendammerdiep?

Voor velen zal het hier maar een saai boerendorp zijn, misschien is dit het ook wel. Maar na drukke dagen op het werk is het zo heerlijk thuiskomen. 5 minuten lopen en ik zit midden tussen de landerijen, leef ik in frisse lucht maar zit binnen 20 minuten in de hectiek van de grote stad. Nee zolang ik mag werken, zal ik het hier prima uithouden en wanneer ik ooit nog eens wat moeilijker ter been ben, ja dan zal ik het hier misschien verlaten. Gelukkig hoef ik daar nu nog geen besluit over te nemen en droom ik nog even door van die mooie boerderijen waar ik dan thee schenk in Engels porselein of Ost Friesen tee in flinterdunne kopjes.  Denk nog steeds dat ik in een van de mooiste gebieden van het land woon en een gebied die voor vele westerlingen totaal onbekend is.

Please follow and like us:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

2 × vijf =