Tijd voor hobby nummer 1

Hoe is het mogelijk dat er mensen zijn die geen hobbies bezitten of die niet verder komen dan elke avond tv kijken of in mijn ogen nog erger, series kijken op Netflix. Dit is voor mij dus allemaal ondenkbaar. Ik heb zo ontzettend veel leuke dingen die ik naast mijn werk wil doen en vaak ook gewoon doe. Maar het een doe je natuurlijk vaker dan het andere. Mijn fuchsia’s verdienen hoofdzakelijk in de zomer aandacht, lezen doe ik meer in de winter, het luisteren naar muziek gaat het hele jaar door en mijn theezakjes, dat is voornamelijk een bezigheid in de wintertijd. Maar zo nu en dan is er ineens een avond waarop ik toch even lekker in mijn theehok duik met een zak vol gekregen zakjes en kan ik niets anders dan dit verwerken en weer in de mappen doen. Dan zou ik bijna willen dat het weer oktober was en ik weer vaker een avondje of een zondagmiddag in de zakjes duik. Want eigenlijk is dit wel de leukste hobby en vanuit deze hobby is ook weer ooit een blog ontstaan, die sinds dit voorjaar is omgezet in een heuse website, wat dus een van mijn nieuwere hobbies is en waar ik ook mijn liefde voor het verleden van mijn dorp in kwijt kan, mijn passie om voornamelijk te lezen over 40-45. Alles komt eigenlijk te samen op deze website, maar de basis zal altijd mijn theezakjesverzameling zijn.

De afgelopen 2 avonden moest ik dus een aantal zakjes doorspitten want collega Lidy was weer op vakantie geweest en om het maar gelijk te vermelden, dit is nog niet de laatste vakantie van het jaar, Amerika staat ook nog op de planning. Maar dit keer was het via Duitsland, Zwitserland richting Italië en kwamen er uit al deze landen dus nieuwe aanwinsten. Mijn eerste blik in de voorraad was al voldoende om nieuwe zakjes te zien. Niet 1, niet 2, nee 18 nieuwe zakjes kwamen er na een aantal uurtjes doorspitten te voorschijn. Nu ik dit schrijf, vraag ik me wel af of er iets mis is met mijn verdiensten op het werk, tel toch al 3 vakanties dit jaar. Krijgt zij wellicht een gedeelte van mijn loon haar rekening? Zo vaak vakantie? Dat kan toch niet?

Nieuwe Viropa uit Italié, toch weer andere Pompadour, Dallmayr waarvan de achterkant anders is, Messmer in een nieuwe uitvoering, Teekanne met andere tekst. Joepie, zomaar op een woensdag 18 nieuwe zakjes kunnen toevoegen aan mijn verzameling. De 60 000 verschillende theezakjes zijn nog heel ver weg, maar dit is weer een stapje dichter bij. Wat ben ik ontzettend blij met deze collega die elke vakantie weer aan me denkt. Wat mij betreft mag ze nog heel lang mijn collega blijven, maar dat zal de toekomst moeten uitwijzen. En al die vakanties? Die gun ik haar als geen ander, geniet van het leven, het kan zo snel totaal anders zijn want ook dat maak ik momenteel van dichtbij mee als onderdeel van mijn contacten uit de theezakjeswereld.

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

negentien − twaalf =