Nijmegen, hier zijn we weer

Donderdag morgen iets na 4.00 uur in de ochtend, na een waardeloze nacht, die te warm en waarin ik tientallen keren wakker was, besluit ik maar op te staan en me te gaan voorbereiden op een lange en drukke dag. Om half 6 word ik namelijk verwacht in Groningen om samen met collega’s Gerry en Marjanna richting Nijmegen te gaan. Ergen bij hectometerpaal 2.4 aan de Zevenheuvelenweg wachten namelijk collega’s Bas, Annique, Renate en Corné op ons om er gezamenlijk een leuke dag van de maken en duizenden gelukstelegrammen te overhandigen aan de vele noordelijke lopers aan de Vierdaagse.

Ik doe dit nu een aantal jaar en langzamerhand leer je ook veel lopers kennen. De eerste is Jan, een vaste loper aan dit gigantisch evenement en daarna volgen er meer “bekenden”, Sieneke en Coba, Pieter, Jos, en al die andere onbekende bekenden. Het stelt misschien zo weinig voor, een telegram van het thuisfront, maar na 3 dagen wandelen en nu op de zware route van de Zevenheuvelenweg, doet dit zo veel voor hun. Menigeen moet dan ook traantje laten bij het lezen van hun telegram.

De verhalen die je hoort zijn soms zo ontzettend persoonlijk en des te meer heb je bewondering voor al deze mensen die hier 4 dagen tot het uiterste gaan. Geweldig om dit dan namens de krant te mogen doen. Volgend jaar weer? In deze onzekere tijd is dat nog maar de vraag. De tijd zal het leren of ik er volgend jaar nog bij mag zijn.

Voor een verslag uit de krant van 21-juli-2017  KLIK HIER 

 

Please follow and like us:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

zeventien − twaalf =