Everhard, gefeliciteerd maar waar is de mijne?

Koningsdag, feest van vrijmarkten, braderieën, meezing muziek en lintjes. Eigenlijk niet mijn dag, met het koningspaar heb ik weinig en denk niet dat ik nu als republikein door het leven ga, nee hoor, beslist niet. Voor mij is het gewoon een familie die in een rol is geduwd want het is natuurlijk heel raar dat je in een bepaald wiegje wordt geboren en je daarmee op latere leeftijd staatshoofd wordt. Misschien was Willem wel vele malen liever, piloot geworden en dagelijks tussen Amsterdam en Barcelona vliegen, maar elke avond lekker kunnen doorzakken in de kroeg en heerlijk anoniem zijn leven kunnen lijden. Al met al is het mij prima dat ze er zijn, laat ze vooral Nederland op de kaart zetten, staatsbezoeken combineren met handelsmissies.

Maar waar ik wel een uitgesproken oordeel over heb, lintjesregen. 

Iets meer dan 2800 medailles voor een aantal mensen uit alle lagen van de Nederlandse bevolking. Voor de professor, de tatoeëerder, de tv personality, de man die al 50 jaar zich te pletter werkt voor zijn baas en voor de vrouw die al jaren vrijwillig allerlei dingen doet in haar dorp. Misschien wel heel erg leuk voor de mensen die dit accepteren en ontvangen.

Maar hoe kom je aan een lintje, je moet worden voorgedragen en daar wringt wat mij betreft de schoen.  Iemand moet je voordragen aan de gemeente, de commissaris van de Koning en nog een groot aantal hotemetoten moet een oordeel geven. Mensen die jou niet kennen en alleen maar afgaan op de berichten die ze binnenkrijgen. Zit er in deze lijst iemand die niets heeft met de persoon of de instantie waarvoor hij of zijn hun tijd en energie in steken dan kun je het vergeten dat je ooit een lintje krijgt. Het voordragen is dus al een heel vreemd gebeuren.

Werk je 50 jaar bij dezelfde baas? Wat heb je dan veel gemist, nooit in de keuken gekeken van een ander bedrijf, misschien leukere collega’s gehad en je zelf te ontwikkelen en meer te zien dan dat ene bedrijf. Maar iemand die in zijn werkzaam leven vele malen te maken heeft gehad met reorganisaties, faillissementen of het verdwijnen van zijn werkzaamheden. En elke keer maar weer opnieuw moest solliciteren voor een nieuwe kans. Nee deze man of vrouw krijgt geen lintje.

Dan heb ik de huisvrouw, geen betaalde baan, maar stond altijd klaar om als luizenmoeder, voorleesmoeder, chauffeur tijdens voetbalwedstrijden, heeft als mantelzorgster haar ouders verzorgt, maar stond ook altijd klaar voor de oude dame in de straat, die nooit familie langs zag komen, daarvoor was ze een luisterend oor, bracht ze zo nu en dan een pannetje soep en nog zoveel meer. Nee deze huisvrouw krijgt geen lintje. Wordt door niemand voorgedragen.

Nee weg met deze vorm van lintjesregen. Prima dat er zo nu en dan mensen in het zonnetje worden gezet. Maar ik draag 17 miljoen Nederlanders voor, kies daar elk jaar een willekeurig aantal uit, kijk wat deze mensen hebben gedaan en geef deze mensen een lintje. Een lintje wat staat voor iedereen die in Nederland woont en leeft.

Dus ook een lintje voor Ahmed, die in de jaren 60 zijn dorp in Turkije verliet om een beter leven te geven aan vrouw en kinderen. Voor de stratenmaker die elke dag door weer en wind ergens in Nederland er voor zorgt dat het voetpad mooi egaal is. Wat te denken voor de kassière van de supermarkt die elke keer vriendelijk is tegen de klant? Of de vrachtwagenchauffeur die elke nacht op parkeerplaats ergens langs een autoweg slaapt. Waar is zijn lintje.

Vandaag draag ik voor een aantal mensen in mijn omgeving, José (je weet wel waarom), collega’s CRM omdat jullie mijn geklaag moeten aanhoren omtrent de ontwikkelingen van de laatste tijd, mijn krantenbezorger omdat ik elke morgen om 5.15 uur de krant in de bus hoor vallen, Henk Wolthof van COA Noord Nederland, Jan Dulles omdat jij mij keer op keer tot in het diepst van mijn ziel kan raken, Els en Ineke omdat jullie me helpen om mijn schouder en been weer te laten doen wat ze  moeten doen, Mike die me hielp om mijn grootste wens van de afgelopen jaren te doen uitkomen en zo zou ik nog wel even door kunnen gaan. Maar mijn mooiste lintje gaat naar Jeroen, hij die me dagelijks meemaakt en weet dat ik niet altijd de perfecte moeder ben maar die trots is op jou en je zoveel meer gunt dan dat ik kan zeggen.

Laat iedereen er een mooie Koningsdag van maken en in gedachten ook een lintje geven aan iemand in hun omgeving en Everhard, voordat ik het vergeet, gefeliciteerd met je lintje, ik gun het jouw van harte want er zijn toch wel heel veel mensen die jij vermaakt met de mooiste feestjes van Veendam en omstreken.

 

5 thoughts on “Everhard, gefeliciteerd maar waar is de mijne?

  1. Rensina en Marja, bedankt voor jullie reactie. Blijkbaar ben ik niet de enige die het hele lintjesregen gedoe een aanfluiting vindt. Marja, ik begrijp dat jij van plan bent om naar het High Tea gebeuren wilt gaan in Bunne, nou dan gaan wij ons eigen lintjesfestijn wel vieren. Ik zal je behangen met een mooi lint.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

9 + negentien =