Hay

De afgelopen week heb ik mijn vrije tijd voornamelijk doorgebracht met mijn e-reader en het boek Hay van Sander Donkers.

Wat een heerlijk boek voor liefhebbers van Golden Earring, een leven vol met rock ‘n roll, sex, drugs en lekkere wijven.

Het lag al een tijdje klaar, maar er kwamen steeds andere boeken en tijdschriften tussen, die voorrang hadden en die soms het lezen niet waard waren. Zoveel achtergrond over de band die als een van de eerste de wanden van mijn zolderkamer vulden met posters uit de Popfoto en Muziek Expres. Volgens mijn vader was het vreselijke herrie muziek en waren het ook nog eens langharige teckels die eerder op meiden leken dan op jongens.

Maar wat heb ik Radar Love grijs gedraaid op mijn pick-up en dan is het na al die jaren zo ontzettend leuk om eens achter de schermen te kijken van voornamelijk de zanger. Als klein kind door zijn moeder meegelokt vanuit India en zijn vader nooit meer terug te zien.  Die moet leven met verhalen uit het verleden, opa en moeder die kamp Westerbork hebben overleefd. Zich in Nederland een vreemde voelt en zijn ei later volledig kwijt kan in Golden Earring.

Die zijn beste vriend Alfred Lagarde veel te jong verloor, ook een jeugdheld van mij, want in mijn jeugdjaren was het Betonuur, elke dinsdag van 5 tot 6 een “must” om naar te luisteren. Daar kwam het voor mij betere muziek voorbij. Hard, ruig en wild.

 
Muziek op tv was er amper, natuurlijk Top Pop, maar daar kwam te veel Disco gedreun in voorbij, het beste was toch RockPalast op de Duitse tv, die wij hier in het grensgebied uiteraard konden ontvangen via een antenne op het dak. De jeugdige lezers zullen nu uiteraard denken, waar heeft ze het over.
 
Na al die jaren is Rader Love nog steeds een van de beste Nederlandse nummers die er gemaakt zijn, vooral de live versies zoals ze die spelen is geweldig en toch heb ik de muziek hier aangepast met opnamens van het Duitse programma Disco. Playbacken waarvan je nu leest dat ze zelfs wel eens weg zijn gelopen uit een studio want ze wilden alleen live. Maar hier dus opnames uit de jaren 70, zoals ze aan mijn muur hingen, te lange haren en te strakke broeken.
 
Het boek is een aanrader voor iedereen die de 50 is gepasseerd of die gewoon het ook nu nog een geweldige band vindt.
Lang leve internet, zelfs de oude posters zijn te vinden, deze hing dus mega groot aan de wand.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

vier × 2 =