En dan……. staan de theezakjes ineens heel ver van me af

De week begint zo mooi, fijn weekend en een werkweek van maar 4 dagen in het vooruitzicht. Leuke projekten om de te doen, oa iets in Drachten. 

Maandag morgen, mijn directe collega wat betreft de Losse Verkoop zit in Leeuwarden en mailt gelijk om 9 uur over projekt Drachten. Mail hem de stand van zaken en vertel dat ik om 11 uur ga bellen. Doe ondertussen de dingen die altijd op maandag gedaan moeten worden, heb contact met promotiebureau over extra kranten en werk lekker door. 

Contact met Leeuwarden, collega is niet goed geworden op het werk en wordt even meegenomen naar het ziekenhuis, in de middag krijgen we te horen dat hij weer aanspreekbaar is en het waarschijnlijk wel mee valt. Gelukkig, zo zie je maar, je kunt zo maar even uit de running zijn.

Dinsdagmorgen, heftig nieuws, collega is gisteravond met spoed naar Amsterdam gebracht en geopereerd en de situatie is kritiek. In de middag verslechterd de situatie.

Woensdag, heftig nieuws, collega is er zeer ernstig en prognoses zijn dramatisch.

En dan woensdagavond, half 10, een sms : “Het is over en uit”. 50 jaar, in de bloei van zijn leven, vrouw, kids van nog geen 18, ach hier zijn geen woorden voor. 

Zo stil





Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

5 × twee =