Op mijn laatste vakantiedag nog even genieten van een theezakjesruilbeurs in Zaandam. Er was bij mij eerlijk gezegd wel wat twijfel of ik zou gaan. De beurs zelf was natuurlijk geen enkel probleem, maar Zaandam ligt nu eenmaal niet bepaald om de hoek. Dat hele stuk naar de andere kant van het land rijden zag ik iets minder zitten.
Maar goed, uiteindelijk toch de auto ingestapt. Het heen rijden viel inderdaad behoorlijk tegen. Door het hobbelige wegdek werd ik regelmatig duizelig en vooral op de A6 viel me op hoeveel hobbels er in de weg zitten. Alsof je niet gewoon naar een theezakjesbeurs rijdt, maar eerst een soort achtbaanrit moet ondergaan.
Ik had me voorgenomen om zoals altijd een rondje te rijden en dus ging de terugweg over de Afsluitdijk. Maar eerst moest ik natuurlijk in Zaandam zien te komen. En wonder boven wonder was ik nog lekker op tijd op het volkstuincomplex waar deze beurs, zoals altijd, werd gehouden.
Maar ik ben niet meteen als een bezetene gaan ruilen. Eerst maar eens bijkomen van die lange rit met een kop thee. Je moet tenslotte wel een beetje voorbereid zijn op wat komen gaat.
En toen begon het echte werk.
Honderden theezakjes gingen door mijn handen. Kijken, vergelijken, ruilen, nog eens kijken… en uiteindelijk gingen er maar liefst 386 theezakjes met mij mee naar huis. Het zou zomaar kunnen dat er hier en daar eentje tussen zit die ik al heb, maar het overgrote deel is nieuw voor mijn verzameling.
Daar doe je het dus voor. Een lange autorit, een hobbelige A6, een beetje duizelig worden en vervolgens thuiskomen met 386 nieuwe zakjes. 😄
De terugweg ging trouwens een stuk fijner dan de heenweg. Misschien omdat ik inmiddels wist wat me te wachten stond, misschien omdat de Afsluitdijk gewoon wat vriendelijker rijdt. Hoe dan ook: het was een mooie afsluiting van mijn vakantie.
En nu maar eens kijken of ik op 3 oktober ook naar de theezakjesruilbeurs in Apeldoorn ga. Eerst maar dinsdag naar het UMCG.
Die 386 theezakjes lopen gelukkig niet weg.
