Afgelopen dinsdagavond mocht ik aanwezig zijn bij de generale repetitie van de nieuwe Zummerbühne-voorstelling De Graanrepubliek. Hoewel ik niet uit een communistisch nest kom, zijn de verhalen over de graanbaronnen, landarbeiders en de geschiedenis van Oost-Groningen mij als geboren Groningse niet onbekend. Sterker nog, een paar weken geleden las ik opnieuw het gelijknamige boek van Frank Westerman. Daarmee zat ik helemaal in het verhaal en waren mijn verwachtingen eerlijk gezegd behoorlijk hoog.
Maar wat ben ik verrast. Nee, eigenlijk: wat ben ik onder de indruk. Mijn verwachtingen zijn niet alleen waargemaakt, ze zijn ruimschoots overtroffen.
Wat is dit een prachtige voorstelling geworden. De locatie is indrukwekkend, de sfeer is geweldig en alles klopt. Natuurlijk is een generale repetitie bedoeld om de laatste puntjes op de i te zetten. Hier en daar zal nog iets worden aangescherpt en na de drie try-outvoorstellingen zal het geheel alleen maar sterker worden. Aanstaande zaterdag is de première en dan begint het avontuur pas echt.
Voor mij krijgt dat avontuur nog een extra dimensie, want dan ben ik er niet als bezoeker, maar als medewerker. Ik hoop de voorstelling de komende weken nog vaak mee te mogen maken. Achter de schermen én nog een keer rustig vanaf de tribune, zodat ik alles opnieuw kan beleven.
Ik voel me bevoorrecht dat ik op deze manier een klein onderdeel mag zijn van deze bijzondere productie. Het is niet alleen genieten van een indrukwekkende voorstelling, maar ook van het Groninger Laand, zijn geschiedenis en de mensen die deze verhalen levend houden. Daar kan ik alleen maar ontzettend blij van worden.
