Tijdens onze fietstocht van afgelopen donderdag kwam de Roegwold Fietstocht ter sprake. Dat leek ons allebei eigenlijk wel een mooie uitdaging. Net iets verder dan de afstanden die we tot nu toe hadden gefietst, maar juist dat maakte het aantrekkelijk. Dus vanmorgen stapten we om half tien op de fiets richting Slochteren, waar de tocht van 45 kilometer van start ging.
En wat werden we beloond. Het weer kon niet beter: een stralende zon, een aangename temperatuur en nauwelijks wind. We fietsten door misschien wel een van de mooiste gebieden van Groningen. Uitgestrekte natuur, prachtige vergezichten en onderweg zelfs een stukje van de stad Groningen, via de relatief nieuwe wijk Meerstad.
Meerstad maakte indruk. Mooie, moderne huizen en een prachtige ligging aan het water. Tegelijkertijd viel ons op hoe dicht de woningen op elkaar staan. Heel anders dan de Blauwestad, waar de huizen veel ruimer zijn opgezet. Twee verschillende visies op wonen, allebei met hun eigen charme.
Onderweg genoten we niet alleen van het landschap, maar ook van de gezellige ontmoetingen. Een fietstocht is zoveel meer dan alleen kilometers maken. Je maakt een praatje met andere deelnemers, wisselt ervaringen uit en voor je het weet ben je weer een stukje verder.
Na afloop namen we trots ons welverdiende vaantje in ontvangst. Maar voor ons zat de dag er nog niet op, want de fietsen moesten ons ook nog terugbrengen naar Zuidbroek. Nog eens ongeveer negen kilometer erbij.
Toen we uiteindelijk thuis op de teller keken, stond er maar liefst 63 kilometer.
En eerlijk is eerlijk… daar zijn we best een beetje trots op. Twee dames met hartproblemen die samen gewoon 63 kilometer fietsen. Niet omdat het moet, maar omdat het kan. Op ons eigen tempo, genietend van alles wat we onderweg tegenkomen. Het is voor ons het bewijs dat een hartprobleem je misschien grenzen geeft, maar je zeker niet hoeft tegen te houden om mooie uitdagingen aan te gaan.
Op naar de volgende fietstocht!
