Met De Daisy Chain Bloemenwinkel keert Laurie Gilmore opnieuw terug naar het knusse kustplaatsje Dream Harbor. Inmiddels zijn we aangekomen bij deel zes van de populaire serie en eerlijk is eerlijk: het voelt ondertussen een beetje alsof je oude bekenden weer opzoekt. De kleine winkels, de bijzondere inwoners en natuurlijk weer een nieuwe romance.
Dit keer draait alles om Daisy, eigenaresse van de bloemenwinkel Daisy Chain. Alleen zit het haar bepaald niet mee. Verschillende huwelijken waarvoor zij de bloemen verzorgde zijn gestrand en daardoor heeft haar winkel zelfs de reputatie gekregen “ongeluk” te brengen. Niet echt de reclame die je als bloemiste wilt hebben. Ondertussen arriveert Elliot in Dream Harbor. Ook hij draagt de nodige bagage mee na een mislukte relatie en houdt romantiek liever op flinke afstand. Maar zoals vaker in Dream Harbor lopen dingen nét even anders dan gepland.
Wat volgt is weer zo’n typisch Dream Harbor-verhaal: warm, luchtig, soms wat voorspelbaar, maar precies daardoor ook heerlijk om te lezen. Dit deel speelt met het fake dating-idee en zet twee mensen bij elkaar die allebei eigenlijk klaar zijn met liefde. Natuurlijk weet je als lezer al snel welke kant het op gaat, maar dat is juist onderdeel van de charme.
De serie blijft vooral sterk door de sfeer. Dream Harbor voelt bijna als een plek waar je zelf even wilt rondlopen. Even een kop thee, langs de winkels struinen en ontsnappen aan de dagelijkse drukte. Niet voor niets vergelijken lezers de reeks vaak met een soort Hallmark-film of een knusse tv-serie in boekvorm.
De Daisy Chain Bloemenwinkel is geen boek vol grote verrassingen of zware thema’s. Het is juist een verhaal om mee op de bank te kruipen, misschien met een kop thee erbij, en gewoon even weg te zijn uit de werkelijkheid. En soms is dat precies wat een boek moet doen.
Het blijft genieten van deze boeken, even geen zware thema’s maar iets luchtigs met een vleugje sex. Alhoewel vleugje?
