Afgelopen weekend nog één keer naar de sneeuwklokjes in Oostwold geweest. Misschien wel de laatste keer. Niet omdat de sneeuwklokjes het opgeven – die staan er elk jaar weer dapper bij – maar omdat de leeftijd van de eigenaars zo nu en dan een beetje begint mee te praten.
Het zou toch eeuwig zonde zijn als deze prachtige tuin ooit verdwijnt. Zoveel sneeuwklokjes bij elkaar, daar word je vanzelf vrolijk van. Je loopt er rond en denkt: hier kan geen mens chagrijnig blijven.
Dus laten we hopen dat er straks een koper opstaat die er net zo naar kijkt. Iemand die denkt: Dit haal ik niet weg… dit moet blijven!
En anders kom ik gewoon stiekem elk jaar kijken of ze er toch nog staan. Sneeuwklokjes zijn tenslotte ook behoorlijk eigenwijs.
