Langzamerhand wordt het duidelijk, ik kijk veel te weinig tv.
Niemand die het weet. Echt niemand. De deelnemers van The Masked Singer blijven een mysterie van olympisch niveau. Achter elke glitterkop, harige snavel of overdreven helm kan letterlijk iedereen schuilgaan. Een zanger. Een presentator. Een sporter. Of gewoon je buurman die normaal alleen onder de douche durft te zingen.
Op social media worden theorieën rondgeslingerd alsof het confetti is. “Dat móét wel een oud-voetballer zijn.” “Nee joh, die haalt die hoge noot nooit, dat is een cabaretier.” En ondertussen zit half Nederland te luisteren met het hoofd schuin, ogen dicht, denkbeeldige Sherlock-pijp in de hand.
Hints worden tot op de millimeter geanalyseerd. Een sleutel? Vast iets met een sleutelrol. Een veer? Iets met vrijheid. Of kip. Het kan ook gewoon kip zijn. Niets is te gek, alles is mogelijk.
En dat is misschien wel precies de charme. Even geen namen, geen labels, geen verleden. Alleen een kostuum, een stem en heel veel verwarring. Totdat het masker afgaat en iedereen tegelijk roept:
“Ooooh… ja natuurlijk! Dat had ik dus écht niet geraden. Nee want ik heb geen idee wie ene Haddewych is, Pien en Bianca daarvan wel eens de naam gehoord maar ook deze twee dames ken ik verder niet en zo gaat het dus al weken. Vond ik het een aantal jaren terug nog wel een leuk en luchtig programma, nu is de lol eraf aangezien is nooit zal raden wie het zijn.
Ik kijk te weinig tv om deze mensen te kennen, laat staan hun stemgebruik te weten. Of zijn het allemaal BN’ers die net niet genoeg bekend zijn?
