Gisteren sinds lange tijd op de fiets geweest. Niet voor snel naar fysio of winkel, nee voor een groter rondje. Waar ik eerst rondjes van 60 km deed is het nu amper 20, maar het ging eigenlijk best goed. Zelfs terug langs het water zonder angst dat ik daar in zou komen. Toch blijft het vreselijk dat je nu niets spontaans durft te ondernemen. Bij alles wat ik doe is er de angst dat het mis kan gaan. De een noemt het stress, de ander een burn-out en ik zelf heb geen idee. Waar ik me de afgelopen winter alleen maar slecht voelde door de ziekte van Pfeiffer was er na een bezoek aan de cardioloog ineens de angst voor de toekomst en alles wat er misschien nog zou gebeuren. Maar ik voel me beter dan eerst en toch is er die angst.
Gelukkig kan ik na gisteren zeggen dat ik fiets. Nu even geen regen want ik wil heel graag weer een rondje maken en dan maar de camera meenemen? Want gek, ik kom tot de ontdekking dat ik dit ook mis, het spontaan fotograferen van allerlei leuks tijdens mijn fietstochten.
Deze foto is gemaakt Westeind, Zuidbroek gewoon met de telefoon.
