Geboren in 61 maar de mooiste jaren waren toch de seventies. Jaren van school, waar niet al te veel vrije tijd in werd gestoken. Nee deze tijd ging ik liever besteden aan plaatjes draaien, luisteren naar het beton-uur op, dinsdagmiddag 5 uur. Dit trouwens tot ongenoegen van mijn vader want dit was toch geen muziek. De rest van de tijd werd doorgebracht bij Harm in de kroeg, op zondag naar de Waage, zo nu en dan Kibbelkoele, Mast, Skopje, Avenue en later Barrage. Ach wat was dat een geweldige tijd. Al denk ik nu weleens, had ik toen maar wat meer aandacht aan het leren besteed. Maar laat ik duidelijk zijn, spijt heb ik beslist niet want het is toch helemaal goedgekomen met me.
Maar vandaag ben ik toch wel wat verdrietig, er stond al een leuke blog klaar maar dit moet maar even wachten. Nu wil ik aandacht besteden aan Ozzy. Een jeugd held, alles wat God verboden had, dat deed en was hij. Jaren later ergens midden jaren 90 kwam hij weer in de picture te staan met The Osbournes, een realityserie op muziekzender MTV. Dat is langs me heen gegaan. Op dat moment had ik een totaal ander leven met kleine kinderen en werd er geluisterd naar Samson en Gert.
