Feest in Groningen

Zoals algemeen bekend heb ik weinig met het Koningshuis. Ze zitten me niet in de weg, ben geen republikein maar om nu als een oranje malloot in de stad te gaan rondhangen. Nee dat zul je mij nooit zien doen. De vlag ligt nog netjes opgevouwen in de kast en oranjebitter lust ik niet.

De dag voorafgaand aan de Koningsdag was mijn humeur al weer enigzins gezakt. Weer was er geen lintje voor me. Zie ik lintjes gaan naar mensen die zich inzetten voor allerlei zaken of wel 40 jaar bij dezelfde baas werken. Wat mij betreft de grootste poespas. Menigeen zet zich in voor iets, dat kan als vrijwilliger voor een vereniging zijn, een werkgever, maar is de persoon die elke morgen om 5 uur mij de krant brengt dan minder? Door weer en wind, steeds heb ik mijn krantje op tijd in de bus. Of wat te denken van de mantelzorgers, die zich volledig in zetten voor iemand. Kan zo dus wel even doorgaan, met anti lintjes verhaal.

Nee, ik wil het hebben over Groningen! Mijn Groningen, die afgelopen vrijdag zo ontzettend goed op de kaart is gezet. Geen hosanna verhaal met alleen maar positieve geluiden, nee het grootste verdriet van Groningen werd volledig op de kaart gezet. Niks geen achterkamertjes gedoe, nee zichtbaar voor heel Nederland werd er aandacht besteed aan de aardbevings-problematiek. De angst die in een groot deel van de provincie heerst werd besproken.

Uiteraard was er ook aandacht voor andere zaken, sport kwam ruimschoots aanbod (al miste ik wel Donar en basketbal), Eurosonic/Noorderslag, de universiteit met Ben Ferringa, overal was aandacht voor en zelfs ik al anti koningshuis aanhanger kon zien dat Willem en Maxi genoten van deze dag.

Maar dan kijk ik s’avonds naar RTL Boulevard, men kon verwachten dat er daar over Groningen werd gesproken. En ja hoor, ene Marc vd Linden wilde daar wel eens even zijn zegje doen.  Er was volgens hem geen sfeer, de Groningers waren ingetogen en er was te veel aandacht voor de aardbevingen.

Nou ja zeg, wie denkt deze man wel wie hij is, kan hij alleen maar leuk praten over kleding en die leuke schattige meisjes? Bah, dit noem ik nu een azijnpisser. Wat een dom gelul. Groningers zijn beslist prima feestvierders, de sfeer in de stad was gewoon gezellig en her in der waren er duizenden mensen op de been. Maar zijn we misschien te nuchter om hiervoor aan de route te gaan staan, een selfie te maken en ook nog eens de kans hebben dat heel Nederland op tv ziet dat jij daar staat?

Trots, dat zijn we als Groningers, trots op onze provincie, met zijn uitgestrekte velden, trots op het Wad, op Westerwolde en op de Martinitoren. Mooi dat ze hier zijn geweest en dat we onze provincie op tv hebben kunnen tonen. Nederland is welkom om hier eens rond te kijken.

Behalve heer Marc van der Linden, laat deze man maar lekker in het westen blijven en dan kom ik nog even terug op het fenomeen lintjesregen. Mijn lintje voor 2018 gaat naar:…….Edwin Jongedijk.

 

Please follow and like us:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

16 − twaalf =